Titiz Bilgi

Efdal sınıf arkadaşı Can'ın bilgisayar başında birşeyler yaptığını gördü. Bu farklı birşeydi. Kodların açık olduğu sayfalar vardı. Uzaktan Can'ın yaptığı işlemleri gözlemliyor, tam olarak ne yaptığını anlamaya çalışıyordu. Biraz gözlemledikden sonra Can'ın bir website sahibi olduğunu gördü. Dersi biten Efdal, herkes gibi evine doğru yürümeye başladı. Sınıfda samimi olduğu arkadaşlarından bir tanesi Efdal'e seslendi "Kanka işin varmı? Study'e gidiyoruz sende gelsene" Study etrafta bulunan en lüks cafeydi. İçerisi her zaman tıklım tıklım olurdu. Herşeyin ateş pahası olduğu bir yeri öğrenciler nasıl olurda oraya akın ederler anlamıyordu. Efdal tabiki bu teklifi reddetti işi olduğunu ancak başka bir zaman kesinlikle geleceğini söyledi. Efdal insan kırmayı sevmeyen, insanların üzüntüsüyle hüzünlenen, mutluluklarıyla mutlu olan bir karaktere sahipti. Efdal uzun zamandır arkadaşlarıyla vakit geçirmemişti. Normalde boşa zaman harcamayı sev...

Efdal okula varmış, ve ders başlamıştı. Efdal yine dersi dinlemek yerine kafasını masaya koymuş hayatı sorguluyordu. Olmak istediği karakter ile olduğu karakter arasında dağlar kadar fark vardı. Kendisini insanlarla hep içiçe hayal ediyordu, çok çevresi olsun, sosyal olsun arkadaşlarıyla zaman geçirmekten bir dakika bile boş zamanı olmasın istiyordu. Ancak durum öyle değildi. Efdal ne kadar istesede öyle birisi olamıyordu. Ortamda eğer tanımadığı birisi varsa hiç sesini çıkartmıyor sanki dilini yutmuş gibi susuyordu. Kendisi de bu durumun farkındaydı ancak değiştiremiyordu. Ne kadar istesede olmuyordu. İnsanların ne tepki verceklerinden, ne söyleyeceklerinden, nasıl bakacaklarından en çok da onu küçümsemelerinden kokurkuyordu. Yakın arkadaşlarıyla yan yana geldiği zaman hiç susmayan Efdal nasıl olurda böyle çekingen ve içine kapanık bir kişiliğe bürünebiliyor? O da buna şaşıyordu. Efdal dersleri pek umarsamayan, okumanın insana birşey katmayacağını, okullarda insana tam anlamı i...

Üniversite'ye yeni başladığı halde ilk bir ay içerisinde bu kadar devamsızlık yapabildiğine kendiside inanamıyordu. Daha okulun başıydı, o bile farkına varmadan devamsızlık hakkı bitivermişti. Hızlıca hazırlanıp okula gitmek için yola koyuldu. Sigara yakmak için elini pantolonunun cebine attığında sigarasını evde unuttuğunun farkına vardı. Yakınında bulunan bir markete girdi. Boğazı kurumuştu, evden aceleyle çıktığı için su bile içememişti. Market'den bir şişe su alarak kasaya doğru yöneldi. Kasiyerden her zaman içtiği sigarasını uzatmasını istedi. Tam parasını ödeyeceği sırada, sınıf arkadaşı Eda'nın da kasaya yaklaştığını fark etti.  Eda'yı ne zaman görse eli ayağı birbirine giriyordu, ne yapacağını ne konuşacağını bilemiyordu. Eda hafif gülümseyerek Efdal'e selam verdi. Efdal selamına karşılık verdi. Sigarayı ve suyu alarak tam marketten çıkacaktı ki; aklına bir soru geldi. Eda'ya sormak istediği bir soruydu bu. Basit bir soruydu aslında. S...

Her gece olduğu gibi bu gecede kafasını yastığa koyduğunda hayatını sorgulamadan yapamadı. Hayatında birşeyler eksikti, veya istemediği bir hayatı yaşıyor gibiydi. Sahi Efdal ne istiyordu? Nasıl bir hayat yaşamak istiyordu? Kendisi de bu soruyu tam olarak cevaplandıramıyordu. Aslında sorun buydu, onunda ne olduğunu bilmediği bir eksiklik vardı. Bu sorunu bir an önce çözmesi gerekiyordu. Sonunda uyuyabilmişti, gözünü açtığında sabah olmuş perdenin aralığından yüzüne güneş ışıkları yansıyordu, okula gitme saatinin geldiğini düşündü ve elini yastığın altına koyduğu telefonuna götürüp telefonunu aldı saate bakıp artık kalkmaya  karar verdi. Gözünü doğru düzgün açamamış olsa bile bir an önce kalkıp hazırlanması ve okula gitmesi gerekiyordu. Eğer okula geç kalırsa sınıfta kalacağının farkındaydı. Efdal çalışkan ve okulu seven bir öğrenci değildi. Hiçbir zamanda olamadı. Bütün devamsızlığını erkenden kullanmış ve kendini rahatsız hissettiği zamanlarda bile aralıksız okula gitm...